All for Joomla All for Webmasters

facebook icon off | facebook icon off | facebook icon off |

 promni@sggw.pl |    022 593 14 20   |   697 901 758   |   
Super User

{gallery}headers{/gallery}
Super User

Additional info

Pellentesque habitant morbi tristique senectus et netus et malesuada fames ac turpis egestas. Phasellus non rhoncus est. Nullam sit amet felis in nisi congue rhoncus a nec eros, Phasellus non rhoncus est.

Super User

Pellentesque habitant morbi tristique senectus et netus et malesuada fames ac turpis egestas. Phasellus non rhoncus est. Nullam sit amet felis in nisi congue rhoncus a nec eros, Phasellus non rhoncus est.

adasko

Additional info
Ludowy Zespół Artystyczny
PROMNI
IM. ZOFII SOLARZOWEJ
SZKOŁY GŁÓWNEJ GOSPODARSTWA WIEJSKIEGO w Warszawie
ul. Nowoursynowska 166
02-787 Warszawa

tel./fax. 022 593 14 20
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Kierownik Zespołu: Radosław Puszyło
+48 697 90 17 58

Super User

Feature

Zapraszamy serdecznie na Koncert Noworoczny, który odbędzie się w przyszły poniedziałek, 19 stycznia 2015 roku, o godzinie 19:00, na Auli Kryształowej SGGW, stary kampus SGGW, ul. Nowoursynowska 166.

Wstęp wolny!

Data wydarzenia: 
poniedziałek, 19 Styczeń, 2015 - 19:00
Super User

Program ukazujący nie tylko tańce i śpiewy okolic Lubartowa, ale także tradycyjne zabawy.
Choreografia: Ryszarda Todys-Płonka, Barbara Brandt-Weber

 

Lubartów to miasto znajdujące się w województwie lubelskim, położone nad rzeką Wieprz. Wśród tańców i zabaw z terenu Lubartowa można wyróżnić: fidra, weksel, ciuciubabkę, śpiocha, polkę zamiataną i kulawą. Nieznany powszechnie strój ma stonowane, głębokie barwy. W ubiorze kobiecym szczególnie ciekawa jest kolorystyka tkaniny, z której wykonano fartuszek, czyli zapaskę, łącząca fiolet, brąz, zieleń i buraczkowy. Nietypowe nakrycie głowy panny tzw. połówkę, czyli zdobiony kawałek płótna, którym panna opasywała sobie głowę, Promni zrekonstruowali na podstawie starych zapisów.

Super User

There are many variations of passages of Lorem Ipsum available, but the majority have suffered alteration in some form, by injected humour, or randomised words which don't look even slightly believable. If you are going to use a passage of Lorem Ipsum.

Super User

Feature

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat. Duis aute irure dolor in reprehenderit in voluptate velit esse cillum dolore eu fugiat nulla pariatur. Excepteur sint occaecat cupidatat non proident, sunt in culpa qui officia deserunt mollit anim id est laborum

Super User

Additional info

Pellentesque habitant morbi tristique senectus et netus et malesuada fames ac turpis egestas. Phasellus non rhoncus est. Nullam sit amet felis in nisi congue rhoncus a nec eros, Phasellus non rhoncus est.

Super User

sadsadasd

{gallery}slideshow{/gallery}
Super User

Wyjazdy Zespół w czasie swojej działalności dał ponad 2 000 koncertów w kraju i za granicą.

Odwiedził następujące kraje podczas 81 wyjazdów zagranicznych:

 

Anglia (2003, 2015)

Armenia (2012)

Belgia (2000, 2006)

Białoruś (1988, 1998, 2000, 2001, 2010)

Bułgaria (2009, 2011, 2012, 2014, 2017)

Chiny (2013)

Czechosłowacja (1987, 1992)

Czechy (2010)

Dania (1994)

Francja (1983, 1985, 1988, 1989, 1990, 1991, 1991, 1995, 1996, 2000, 2001, 2003, 2004, 2010)

Grecja (1986, 2003, 2013)

Hiszpania (2000, 2017)

Holandia (1986, 1995, 2002 - 2 razy, 2010)

Japonia (2001)

Jugosławia (1979, 1997)

Kanada (2004, 2015)

Kazachstan (2017)

Korea (1989, 2006)

Litwa (1998)

Luksemburg (2010)

Łotwa (2008)

Meksyk (2010)

Niemcy (1990, 1992, 1997, 2003 - 2 razy)

Norwegia (1981)

Portugalia (1994, 2016 - Azory)

Rosja (1997, 2008, 2013)

Słowacja (2006, 2012, 2015 - 2 razy, 2016)

Słowenia (1986)

Syria (1984)

Szwajcaria (1998, 2013)

Szwecja (1981)

Tajwan (2001)

Turcja (1980, 1981, 2014)

USA (1985)

Watykan (1979, 1982, 1987, 2001, 2002)

Węgry (1977)

Włochy (1976, 1979, 1982, 1987, 1989 - Sycylia, 2001 - Sardynia)

 

  • Ponad 24 000 osób oglądało Zespół PROMNI na finałowym koncercie Międzynarodowego Festiwalu Kultury, Sztuki i Folkloru w Efezie, w Turcji.

 

  • 46 dni trwało najdłuższe tournee Zespołu (27.07-10.09.1983) - PROMNI podróżowali wtedy po Francji, Norwegii i Szwecji.

 

  • Najdłuższa podróż lotnicza zespołu trwała 28 godzin. Zespół leciał na Tajwan, z przesiadkami w Londynie i w Hongkongu.

 

  • 780 dni, czyli 2 lata, 1 miesiąc i 20 dni łącznie Zespół PROMNI przebywał za granicą na Festiwalach i na tournee na całym świecie.

 

  • PROMNI mieli zaszczyt aż 5 razy gościć u Ojca Świętego, w tym 2 razy na audiencji prywatnej - pierwszy raz w 1979 roku jako drugi studencki Zespół z Polski, a w 2002 roku z okazji przyjęcia przez Papieża Jana Pawłai II tytułu doktora Honoris Causa SGGW.

 

  • Zespół posiada ponad 600 kompletów kostiumów z 20 regionów Polski, o łącznej wadze ponad 3,5 tony.

 

wyjazdy zagraniczne banerek

Super User

Feature

Drodzy Przyjaciele!

W imieniu wszystkich tancerzy i pracowników Zespołu pragniemy złożyć Wam spokojnych i wesołych Świąt!
Niech ten radosny czas upłynie Wam na wspaniałych i ciepłych spotkaniach z rodziną i przyjaciółmi.

A kiedy w śmigusowy poniedziałek będziecie podtrzymywać mokrą tradycję, niech towarzyszą Wam słowa lubelskiej przyśpiewki:

1. Hej, a w tym domku malowane progi,
chodziły, chodziły gospodarza nogi.
2. Chodziły chodziły, jeszcze chodzić będą,
dopóki pszeniczki swojej nie obejdą.
3. Pani gospodyni po izbie się krząta,
dla nas-ci to, dla nas śmigusika szuka.
4. A nasz pan gospodarz siedzi w rogu sioła,
w czerwonej sukmanie wyszywanej w koła.
5. Śpiewamy. Śpiewamy, pieśń nam wietrzyk niesie,
niech nam gospodyni śmigusie wyniesie.

Data wydarzenia: 
niedziela, 5 Kwiecień, 2015 - 22:45 to poniedziałek, 6 Kwiecień, 2015 - 22:45
 
IMGP8172 0
Super User

Choreografia: Barbara Brandt-Weber

Kujawiak - jest tańcem wolnym, lirycznym i romantycznym, tańczonym w parach - lekko i z wdziękiem. Wywodzi się z Kujaw, tańcem narodowym stał się w XIX wieku. Oberek - szybki, wirowy taniec z XVII wieku, którego nazwa pochodzi od obrotów. Popularny na wsi w wielu regionach Polski, szczególnie lubiany na Mazowszu i Radomszczyźnie. Pod koniec XIX wieku stał się tańcem narodowym. Tańce te często tańczone są razem, początkowo wolny kujawiak stopniowo nabiera tępa by nagle zmienić się w żywiołowego oberka pełnego pokrzykiwań i przytupów. Stroje pochodzą z początków XIX wieku z okolic Kocierzewa pod Łowiczem. Dla tego stroju charakterystyczne są płaskie hafty cieniowane z motywem róży oraz tzw. "łowickie pasiaki", których kolorystyka zmieniała się w zależności od dostępnych barwników - począwszy od czerwonego i pomarańczowego po zimne odcienie. Główne elementy stroju damskiego to sznurowane trzewiki, pasiasta spódnica z czarnym, haftowanym fartuchem, pasiasty gorset, biała haftowana bluzka i kolorowa chustka na głowę. Męski strój składa się z czarnych kozaków, pasiastych, pomarańczowych portek, czarnej kamizelki i białej koszuli z haftowanymi elementami.

Super User

There are many variations of passages of Lorem Ipsum available, but the majority have suffered alteration in some form, by injected humour, or randomised words which don't look even slightly believable. If you are going to use a passage of Lorem Ipsum.

Super User

Additional info

Pellentesque habitant morbi tristique senectus et netus et malesuada fames ac turpis egestas. Phasellus non rhoncus est. Nullam sit amet felis in nisi congue rhoncus a nec eros, Phasellus non rhoncus est.

Super User

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat. Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Duis aute irure dolor in reprehenderit in voluptate velit esse cillum dolore eu fugiat nulla pariatur. Excepteur sint occaecat cupidatat non proident, sunt in culpa qui officia deserunt mollit anim id est laborum Excepteur sint occaecat cupidatat non proident.

Super User

Najważniejsze osiągnięcia LZA PROMNI to:

 goral skoczek

  • I miejsce w kategorii zespołów studenckich na VII Ogólnopolskim Festiwalu Zespołów Folklorystycznych „O kujawski wianek" - Włocławek (2017),
  • Nagroda dla najlepszego zespółu zagranicznego oraz "Złote Pasmo" - najwyższa nota sędziowska na XL Międzynarodowym Akademickim Festiwalu Zespołów Folklorystycznych "Akademicka Nitra" - Słowacja (2016),
  • "Gwiozda Łowicko" w kategorii upowszechniania i ochrony dóbr kultury ludowej - Łowicz (2014),
  • Medal Pamiątkowy Pro Masovia - za krzewienie kultury ludowej na Mazowszu (2013),
  • Głowna nagroda na III Ogólnopolskich Spotkaniach Folklorystycznych "O Łowicki Pasiak" (2004),
  • Nagroda Publiczności Światowego Festiwalu Folklorystycznego w Dijon - Francja (2003),
  • XIII Światowy Festiwal Młodzieży i Studentów Phenian Korea (1989),
  • Nagroda Główna na I Ogólnopolskim Festiwalu Muzyki i Pieśni Ludowej Jasło (1987) - nagroda dla kapeli,
  • Złota odznaka - za zasługi dla SGGW (1985),
  • Nagroda Publiczności Światowego Festiwalu Folklorystycznego w Dijon - Francja (1983)
  • Medal XXVI Światowego Festiwalu Folklorystycznego w Confolens - Francja (1983),
  • "Złota Artemida" Festiwalu Folklorystycznego w Efezie - Turcja (1981),
  • Nagroda Główna Festiwalu Studenckich Zespołów Pieśni i Tańca Katowice - Sosnowiec (1981)
  • Dyplom JM Rektora SGGW (1978), Dyplom Ministra Kultury i Sztuki (1978).
Super User


Oferta Ludowy Zespół Artystyczny PROMNI pragnie zaoferować Państwu różnorodnie formy prezentacji folkloru polskiego, w których ludowe tańce, pieśni i zwyczaje przeplatają się tworząc barwne, żywe i atrakcyjne widowisko. Dzięki walorom artystycznym repertuaru oraz wysokiemu poziomowi wykonania, zespół PROMNI otrzymuje zaproszenia do koncertowania w kraju i za granicą, zapewnia oprawę artystyczną wydarzeń wysokiej rangi oraz współpracuje z wieloma instytucjami kultury i szkolnictwa wyższego.

Autorami choreografii zespołu PROMNI są uznani specjaliści - autorytety w dziedzinie tańca ludowego poszczególnych regionów Polski. Kapela zespołu PROMNI składa się z zawodowych muzyków na stałe związanych z Sinfonią Varsovią, Filharmonią Narodową oraz Reprezentacyjnym Zespołem Artystycznym Wojska Polskiego.

 

o nas tancerka2

W ramach naszej oferty proponujemy Państwu:

  • pełnospektaklowe koncerty wyjazdowe,
  • widowiska obrzędowe w opracowaniu na scenę i plener,
  • oprawę artystyczną imprez promocyjnych, regionalnych, targowych, jubileuszy i bankietów,
  • samodzielne koncerty kapeli z muzyką ludową i biesiadną,
  • koncerty pieśni religijnych (kolędy i pastorałki),
  • warsztaty taneczne.

 

Jesteśmy gotowi do podjęcia rozmów na temat innych zadań,

których nie wymieniliśmy w naszej ofercie, a które chcieliby Państwo zrealizować.

 

Zapraszamy do współpracy!

Super User

Choreografia: Zofia Marcinek

Muzyka: Stanisław Moniuszko "Halka"

Mazur  jest polskim tańcem narodowym o żywym tempie i metrum 3/4.Nazwa tańca pochodzi od regionu Mazowsze, gdzie powstał jego ludowy pierwowzór - mazurek. Tańcem szlachty stał się on pod koniec XVI wieku. Mazury komponowali min. Fryderyk Chopin, Henryk Wieniawski, Karol Szymanowski oraz Stanisław Moniuszko, do którego utworu – Mazura z opery Halka nasz zespól ma przygotowaną choreografię. Istnieją dwa rodzaje mazura - tańczony w mundurach mazur ułański oraz mazur szlachecki - kontuszowy, które różnią się charakterem. Nasz mazur wykonywany jest w strojach szlacheckich.  Najbardziej charakterystycznym elementem, zarówno damskiego jak i męskiego stroju szlacheckiego jest kontusz - szata wierzchnia, z charakterystycznymi tzw. wylotami, czyli rozciętymi od pachy do łokci rękawami.

 

Super User

Feature

Pamietamy 2

Super User

Additional info

Pellentesque habitant morbi tristique senectus et netus et malesuada fames ac turpis egestas. Phasellus non rhoncus est. Nullam sit amet felis in nisi congue rhoncus a nec eros, Phasellus non rhoncus est.

Super User

There are many variations of passages of Lorem Ipsum available, but the majority have suffered alteration in some form, by injected humour, or randomised words which don't look even slightly believable. If you are going to use a passage of Lorem Ipsum.

Super User

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat. Duis aute irure dolor in reprehenderit in voluptate velit esse cillum dolore eu fugiat nulla pariatur.

Super User

Naszą kadrę stanowią starannie dobrani od kilku lat profesjonaliści, pasjonaci różnych dyscyplin artystycznych, w większości absolwenci Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie.

 

Kierownik Zespołu:

Radosław Puszyło

Radoslaw Puszylo

 

Choreografowie:

Agnieszka Nagnajewicz, Andrzej Wołosz

 Agnieszka Nagnajewicz 2Andrzej Wolosz 2

 

Kierownik muzyczny:

Aleksander Romański

Aleksander Romanski 

Instruktor śpiewu:

Magdalena Sobczak-Kotnarowska

 Magdalena Sobczak Kotnarowska

 

Inspektor kapeli:

Radosław Soroka

Radoslaw Soroka

 

Muzycy kapeli:

Kapela

 

Paulina Walentynowicz, Dariusz Pecyna

 Paulina WalentynowiczDariusz Pecyna

 

Opieka nad strojami:

Janusz Kaspryk Ewa Młynarczyk

Janusz Kaspryk 0Ewa Mlynarczyk

Super User

„Karczma pod Czardaszem”
Widowisko pokazujące scenę w karczmie na Spiszu, do której przybywają węgierscy kupcy.
Choreografia: Maria Wnęk.

Spisz to kraina historyczna, którą obecnie przecina granica polsko-słowacka. W tańcach, muzyce i strojach widoczne są wpływy węgierskie, wołoskie (rumuńskie) i słowackie, co wynika z burzliwych dziejów tego regionu i wciąż przesuwających się granic. Występują tu głównie melodie czardaszowe. Słowo csardas oznacza tańce, które były tańczone w karczmie. Grane są w dwóch częściach, w których pierwsza jest wolna, zaś druga – szybką. Strój spiski był bardzo zróżnicowany i niekiedy jego zasięg ograniczał się nawet do jednej wsi. Jego różnorodność jest wynikiem wielości grup etnicznych tam zamieszkujących: polskiej, węgierskiej, niemieckiej i słowackiej. Strój prezentowany przez LZA PROMNI pochodzi ze wsi Krempachy. W stroju kobiecym warto zwrócić uwagę na gorset zwany kabatkiem, obszywany złotą lub srebrną taśmą, a wykonany ze złotogłowia. W stroju męskim, lejbik jest kopią oryginalnej kamizelki znalezionej w Krempachach z wyszytą datą 1863, zaś buty wykonano na wzór znalezionych pod podłogą jednej z chałup w tejże wsi.

Super User

Feature

W sobotę 21 października mieliśmy przyjemność uczestniczyć w VII Ogólnopolskim Festiwalu Zespołów Folklorystycznych „O kujawski wianek” we Włocławku.

Festiwal obejmował pokaz konkursowy, w trakcie którego zaprezentowaliśmy suitę wybranych tańców z naszego „Wesela łowickiego”. W kategorii grup studenckich zdobyliśmy pierwszą nagrodę, czyli wspomniany w nazwie festiwalu „Kujawski wianek”.

Koncert był dla nas również okazją do spotkania ze znajomymi z zespołów z całej Polski oraz obejrzenia ich popisów tanecznych. Zdjęcia z tego wydarzenia można obejrzeć na stronie Centrum Kultury we Włocławku, do czego serdecznie zachęcamy.

kujawski wianek 2

Super User

Additional info

Pellentesque habitant morbi tristique senectus et netus et malesuada fames ac turpis egestas. Phasellus non rhoncus est. Nullam sit amet felis in nisi congue rhoncus a nec eros, Phasellus non rhoncus est.

“Vivamus sit amet purus eget lorem convallis fringilla in luctus justo. Etiam condimentum nulla magna, ac dictum odio aliquet hendrerit. Maecenas arcu urna, auctor in nibh nec.”
- John Doe
Super User

Pellentesque habitant morbi tristique senectus et netus et malesuada fames ac turpis egestas. Phasellus non rhoncus est. Nullam sit amet felis in nisi congue rhoncus a nec eros, Phasellus non rhoncus est.

Super User

Program obejmujący tańce i śpiewy z okolic Rzeszowa, bogatego w różne odmiany polki.
Choreografia: Alicja Haszczak

Rzeszowszczyzna leży na obszarze Karpat, Kotliny Sandomierskiej i Roztocza, południową część zajmują Karpaty, południowo-wschodnią Bieszczady Zachodnie. Tańce regionu rzeszowskiego charakteryzuje żywiołowość, dynamika, żywe tempo. Cechą, która występuje znacznie wyraźniej niż w innych regionach Polski jest dowolność w doborze i kolejności ustalonych elementów ruchowych. Wprowadzana jest z dużą fantazją oraz ozdabiana dodatkowymi gestami Często powtarzanym ruchem tancerzy jest potrząsanie otwartą dłonią ręki uniesionej w górę. Strój męski składał się z koszuli i portek zrobionych z sukna w kolorze niebieskim. Na koszule zakładano kamizolę. Kawalerowie nosili spodnie z naszytymi oblamówkami w kolorze czerwonym na udach. Rzeszowianki nosiły spódnice zakrywające kolana. Na koszulę zakładano czarny, sznurowany gorset, który był ozdabiany różnokształtnymi i barwnymi cekinami.

 

 

Super User

Rada Ludowego Zespołu Artystycznego Promni im. Zofii Solarzowej:

DSC05169DSC05142DSC05190DSC05239                   Paweł Rosak                Aleksandra Łacińska           Piotr Szcześniak                        Izabella Miazek                                                               

Super User

 

 

Nabory do Ludowego Zespołu Artystycznego PROMNI odbywają się dwa razy w roku, w marcu oraz w październiku. 

Kandydatki i kandydaci powinni mieć ze sobą strój oraz obuwie sportowe.
Nabory podzielone są na dwa etapy, W pierwszym oceniane są zdolności wokalne - po krótkiej rozgrzewce z naszą instruktorką śpiewu, każdy kandydat/ka musi zaśpiewać dowolną piosenkę. W drugim etapie sprawdzane są umiejętności taneczne, pod okiem choreografów kandydaci powtarzają pokazany wcześniej krok lub krótki układ. 
Wyniki naborów ogłaszane są drogą mailową lub na naszym Fanpage'u na Facebooku.

Zapraszamy do polubienia naszego Fanpage'a, znajdziecie tam najświeższe wiadomości i najbliższe terminy naborów! :)

Super User

Feature

19 października 1972 r. w klubie „Lathyrus” odbyło się spotkanie Zofii Solarzowej ze studentami SGGW. Miało ono na celu przygotowanie wieczornicy upamiętniającej 30. rocznicę rozpoczęcia walk przez Bataliony Chłopskie. Z grupy studentów, która się wtedy zawiązała, powstał Ludowy Zespół Artystyczny „Promni”.

Jesteśmy więc z Wami już 45 lat!  

Super User

Additional info

Pellentesque habitant morbi tristique senectus et netus et malesuada fames ac turpis egestas. Phasellus non rhoncus est. Nullam sit amet felis in nisi congue rhoncus a nec eros, Phasellus non rhoncus est.

Super User

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostru.

Super User

Feature

Zapraszamy wszystkich studentów, którzy chcieliby stać się częścią Zespołu i przeżyć z nami niezapomniane przygody, na nabory uzupełniające, które odbędą się 2. (poniedziałek), 3. (wtorek) i 10. (wtorek) marca. Czekamy na Was w sali numer 10 w budynku nr 8 na Starym Kampusie SGGW przy ulicy Nowoursynowskiej 166. Przesłuchania rozpoczniemy o 19.00.
Zaliczamy WF!
Do zobaczenia!

Data wydarzenia: 
poniedziałek, 2 Marzec, 2015 - 19:00 to wtorek, 10 Marzec, 2015 - 22:00
Super User

Program ukazujący taniec góralski, zbójnicki oraz śpiewy Górali Podhalańskich.
Choreografia Andrzej Wołosz, konsultacja Andrzej Naglak

Podhale to geograficzno-kulturowy region południowej Polski obejmujący obszar Tatr oraz ich północnego podnóża w dorzeczu Dunajca. Tańce Górali Podhalańskich to głównie widowiskowe popisy zręczności i siły mężczyzn, którymi próbują olśnić partnerkę. Taniec zwykle rozpoczyna się solową przyśpiewką zaintonowaną przed „muzyką” (kapelą), w której prym wiodą skrzypce. Początkowe nuty ozwodnej przechodzą w krzesanego, w którym tancerz najlepiej może wykazać się swoimi umiejętnościami przed partnerką, która tańcząc swoje kroki bacznie go obserwuje. Całość kończy się zwyczajowo zieloną – jedynym tańcem wykonywanym w kontakcie pomiędzy partnerami. Charakterystyczne dla tego regionu są także męskie tańce zbójnickie wykonywane po kole. Rozpoczynają się zawsze marszem góralskim po którym następują popisy - widowiskowe skoki, przysiady i nieodłączne „bitki” ciupagami. Charakterystycznym elementem męskiego stroju podhalańskiego są wełniane „portki” z haftowanymi parzenicami oraz szerokie, ozdobne pasy skórzane. Kawaler zdobił swój kapelusz piórem, żonaty mężczyzna już nie. Całości dopełnia bogato haftowana cucha przewieszona przez ramiona, ale tylko na szczególne okazje takie jak ślub. Kobiety noszą długie kwieciste spódnice i haftowane gorsety.

 

 

Super User

Grupa koncertowa

Szymkowe Pole:

Skowronki:

 

Super User

Feature

Nic tak nie pomaga studentowi na stres przed sesją jak krótki wyjazd w egzotyczne miejsce. W tym roku zaproszeni przez Polską Agencję Rozwoju wybraliśmy się zgraną, promną ekipą na Expo do Kazachstanu.

Opóźnienia środków komunikacji są dla nas równie dobrą okazją do promowania folkloru jak sam festiwal. W oczekiwaniu na samolot, gdy poziom nudy osiągnął apogeum, zaczęliśmy śpiewać nasze ulubione piosenki, a pozostali oczekujący zebrali się w pobliżu słuchając naszego repertuaru. Wśród nich dało się dostrzec kilka gwiazd polskiej estrady. Samolot zastał nas szykujących się do odtańczenia suity spiskiej i kapela musiała pośpiesznie chować wyjęte już instrumenty.

W zaskakująco gorącej Astanie nie mieliśmy zbyt wiele czasu na zwiedzanie. Jednak centrum miasta zaskoczyło nas swoim przepychem i rozmachem. Chętni mogli, w trakcie zwiedzania wieży widokowej, dotknąć przynoszącego szczęście odcisku dłoni prezydenta Nazarbajewa, a w centrum handlowym wokół ścian jeździła flegmatyczna kolejka górska.

Jednak to nie zwiedzaniem żyją Promni! Na terenie Expo swoim śpiewem zapraszaliśmy ludzi do polskiego pawilonu, a nasi wystawcy porywali ludzi do tańca. Próba na deskach Astana Ballet Theatre pozwoliła nam poznać scenę, na której następnego dnia przyszło nam tańczyć.

Sam koncert był wspaniałym przeżyciem. Aby nas zobaczyć kazachska Polonia zjechała się z całego kraju, a ich zespoły ludowe uświetniły tę uroczystość razem z nami. Koncert zatańczyliśmy z całą energią, jaką posiadaliśmy, azjatycka temperatura dała nam się nieco we znaki. Widok wzruszenia na twarzach widzów, w trakcie tańczonego wspólnie finałowego poloneza, wynagrodził nam jednak cały trud.

Po kończącym dzień bankiecie, wróciliśmy do hotelu na zasłużony odpoczynek, a następnego dnia wyruszyliśmy do Polski.

To były intensywne trzy dni, o których, na pewno, żadne z nas długo nie zapomni.

Więcej zdjęć można obejrzeć w galerii.

Astana 2

Super User

Additional info

Pellentesque habitant morbi tristique senectus et netus et malesuada fames ac turpis egestas. Phasellus non rhoncus est. Nullam sit amet felis in nisi congue rhoncus a nec eros, Phasellus non rhoncus est.

Super User

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat. Duis aute irure dolor in reprehenderit in voluptate velit esse cillum dolore eu fugiat nulla pariatur. Excepteur sint occaecat cupidatat non proident, sunt in culpa qui officia deserunt mollit anim id est laborum.

Super User


Ludowy Zespół Artystyczny PROMNI to grupa studentów zafascynowanych tańcem i folklorem polskim. Powstał przy Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie w 1972 roku z inicjatywy studentów oraz Zofii Solarzowej, której imię nosi po dziś dzień.o nas tancerka
Założycielka Promnych była wybitną osobą, działającą na rzecz edukacji młodzieży i dorosłych na wsi w ramach Uniwersytetów Ludowych oraz twórczynią wypowiadającą się poprzez działania teatralne oparte na pieśni, przyśpiewce i opowieści ludowej.

 

Dzisiaj w profesjonalnie prowadzonym zespole tańczy i śpiewa około 80 studentów SGGW i innych warszawskich uczelni wyższych, zaś muzykami kapeli są studenci i absolwenci Uniwersytetu Muzycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie oraz instrumentaliści orkiestry Sinfonia Varsovia.

 

Repertuar zespołu obejmuje artystycznie opracowane, jednak utrzymujące charakterystyczne cechy i kontekst obyczaju tańce, pieśni i melodie 16 regionów centralnej, południowej i południowo wschodniej Polski oraz tańce narodowe: poloneza, kujawiaka, oberka, mazura i krakowiaka. Od kilku lat Promni współpracują również m.in. z Uniwersytetem Muzycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie prowadząc warsztaty przybliżające folklor Polski międzynarodowym odbiorcom.

 

LZA PROMNI występuje nie tylko na największych scenach Warszawy (Sala Kongresowa, Teatr ROMA, Teatr Polski, Teatr Dramatyczny), ale również na terenie całego kraju oraz za granicą, a mianowicie na Białorusi, w Belgii, Czarnogórze, Czechach, Danii, Francji, Grecji, Hiszpanii, Holandii, Japonii, Jugosławii, Kanadzie, Korei Płd. i Płn., Litwie, Łotwie, Meksyku, Niemczech, Norwegii, Portugalii, Rosji, Słowacji, Słowenii, Syrii, Szwajcarii, Szwecji, Tajwanie, Turcji, Watykanie, Węgrzech, Wielkiej Brytanii, Włoszech, Ukrainie i USA.

Super User

Program obejmujący tańce i pieśni z okolic Opoczna, w tym charakterystyczne dla centralnej Polski oberki, kujawiaki i polki trzęsionki.
Choreografia: Sławomir Mazurkiewicz

Tańce opoczyńskie są bardzo żywiołowe, szybkie, zazwyczaj wirowe, z częstymi zmianami kierunku, przeplatane przyśpiewkami. Choć występowało w Opocznie wiele typów tańców, jak polki, mazurki czy walczyki, to jednak najbardziej charakterystyczne dla tego regionu są siarczyste oberki, pełne silnych, akcentujących przytupów. Jak większość strojów w centralnej polski strój z okolic Opoczna jest wykonany z tkaniny wełnianej utkanej w różnobarwne pasy. Pasiak opoczyński tworzą wąskie, gęste prążki o intensywnych, kontrastowych kolorach, wśród których dominują: czerwień, pomarańcz, żółć, czerń i zieleń oraz odcienie niebieskiego. Elementem męskiego stroju jest długa, biała sukmana i czapka maciejówka.

 

Super User

Feature

Ach, co to był za festiwal!

W sierpniu 2016 r. nasz zespół gościł na przepięknych Azorach. Bajecznie piękne widoki, słońce, plaża, ocean - wszystkie te elementy sprawiły, że pomimo codziennych koncertów naprawdę wypoczęliśmy.

Organizatorzy zapewnili nam moc atrakcji - oglądanie delfinów w ich naturalnym środowisku, pływanie w Atlantyku na głębokości ok. 50 metrów, wejście do wnętrza krateru wygasłego wulkanu Algar do Carvão, lokalna kuchnia (owoce morza!), a także możliwość obejrzenia prawdziwej corridy. To wszystko w ciągu zaledwie tygodnia! Nie obyło się oczywiście bez przygód (a raczej zaskakującego spotkania z lokalną tradycją), ale niech pozostanie to naszą zespołową tajemnicą ;)

Koncerty zarówno te mniejsze, jak i koncert finałowy (zorganizowany na ogromnej arenie walk byków), a także wieczorne parady transmitowane były przez lokalną telewizję. Festiwalowy klimat sprzyjał integracji z artystami z całego świata. Najbardziej zaprzyjaźniliśmy się z grupą z Nowej Zelandii “Whitirea Performing Arts”, z którą wspólnie stworzyliśmy nową nację “New Zolska” (New Zealand + Polska) :D. Pod takim hasłem odbyła się również jedna z oficjalnych imprez. Śpiewając tradycyjną portugalską piosenkę “Oliveirinha Da Serra”, udało nam się zdobyć serca mieszkańców Terceiry.

Przy okazji podróży na wyspy zatrzymaliśmy się na dłużej w Lizbonie. Po intensywnym zwiedzaniu miasta, pełni festiwalowych wrażeń, wypoczęci i opaleni wróciliśmy do Warszawy.

To były cudowne wakacje!

W przewodnikach turystycznych Azory często są określane mianem “najbardziej zielonego miejsca na świecie”. Potwierdzamy! :)

Zapraszamy do obejrzenia zdjęć z wyjazdu.

Azory2

Super User

Additional info

Pellentesque habitant morbi tristique senectus et netus et malesuada fames ac turpis egestas. Phasellus non rhoncus est. Nullam sit amet felis in nisi congue rhoncus a nec eros, Phasellus non rhoncus est.

Super User

Feature

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat. Duis aute irure dolor in reprehenderit in voluptate velit esse cillum dolore eu fugiat nulla pariatur. Excepteur sint occaecat cupidatat non proident, sunt in culpa qui officia deserunt mollit anim id est laborum.

Super User

Program obejmujący tańce i śpiewy Lachów Sądeckich ukazujący butną i swobodną naturę mieszkańców Sądecczyzny.
Choreografia: Michalina Wojtas

Lachami nazywani są mieszkańcy okolic Nowego i Starego Sącza, dla odróżnienia od Górali Sądeckich. Wśród najpopularniejszych tanecznych kroków tego regionu króluje krok polki (w „szuroku”, we „wściekłej polce”, czy w „warszawiance”). Oddzielny dział stanowią "krakowiaki", czyli tańce wykonywane jedynie przez chłopców i mężczyzn. Powiedzenie "Iść na krakowiaka" oznaczało przyjście na zabawę czy weselę nieproszonym. Należało do zwyczaju, że gospodarz, drużba, czy przodujący tancerz zapraszał niespodziewanie przybyłych gości, by weszli i trochę potańczyli.  Nieproszeni goście śpiewali i tańczyli krakowiaki robiąc wszystko by się przypodobać i zyskać w ten sposób możliwość dalszego udziału w trwającej zabawie. Strój lachów sądeckich jest zdobiony niezwykłym bogactwem wielobarwnych wzorów i haftów.

 

 

Super User

Feature

20 maja 2016 roku Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego zakończyła obchody 200- lecia uczelni uroczystą Galą w Teatrze Wielkim - Operze Narodowej.

Wśród wielu wspaniałych artystów, na scenie zagościł również nasz zespół. Na tę wyjątkową okazję przygotowaliśmy premierową choreografię mazura. Autorką choreografii jest Pani Agnieszka Nagnajewicz. Czuwała Ona również nad naszym przygotowaniem tanecznym, za co serdecznie dziękujemy! Przepiękną oprawę naszego tańca zapewniła Orkiestra Teatru Wielkiego - Opery Narodowej pod batutą Piotra Staniszewskiego, a także Chór Kameralny SGGW. 

Nasi tancerze wystąpili również w premierowym krakowiaku (choreografia: Andrzej Wołosz) oraz w oprawie choreograficznej utworu “Sen o Victorii” Sebastiana Riedla (choreografia: Marzena Barcik).

Dla wszystkich z nas był to bardzo emocjonujący wieczór. Wystąpienie na jednej z największych scen operowych świata (a na pewno największej w Europie!) razem z gwiazdami polskiej estrady m. in. Zbigniewem Wodeckim, Aleksandrą Kurzak, Edytą Geppert, Januszem Radkiem, Andrzejem Lampertem i wieloma innymi, pozostanie dla nas jednym z najważniejszych występów w historii zespołu.

Cieszymy się, że naszym tańcem mogliśmy uświetnić tę ważną uroczystość.

Z całego serca polecamy obejrzenie całego koncertu. Naprawdę warto!

Natomiast dla ciekawskich wstawiamy odnośniki do fragmentów gali z naszym udziałem: MazurKrakowiakSen o Victorii :)

200 lecie 2

Super User

Additional info
  • Skill: Photoshop, Ilustration
  • Live demo: http://
  • Customer: Mary Doe

Pellentesque habitant morbi tristique senectus et netus et malesuada fames ac turpis egestas. Phasellus non rhoncus est. Nullam sit amet felis in nisi congue rhoncus a nec eros, Phasellus non rhoncus est.

Super User

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat. Duis aute irure dolor in reprehenderit in voluptate velit esse cillum dolore eu fugiat nulla pariatur. Excepteur sint occaecat cupidatat non proident, sunt in culpa qui officia deserunt mollit anim id est laborum.

Super User

"Wesele łowickie"

Widowisko ukazujące tańce i pieśni łowickie wpisane w obrzęd weselny.
Choreografia: Irena Kik

 Łowickie to region ziemi mazowieckiej leżącej w pasie Wielkich Dolin Polski Środkowej, rozciągającej się od jezior mazurskich i Puszczy Pilskiej na północy po brzeg Pilicy na południu. Widowisko oparte na żywych do dziś obrzędach weselnych, wśród których największą uwagę zwrócono na zaloty, dziewosłęby, błogosławieństwo, wyjazd i powrót od ślubu, oczepiny i przewoziny. Obrzędom towarzyszy piękna łowicka muzyka, zawierająca tak charakterystyczne dla tego regionu kujawiaki czy oberki, prowokująca tancerzy do coraz bardziej złożonych popisów tanecznych. Tańce przeplatają przyśpiewki – to smętne i rzewne na nutę kujawiaka lub walczyka, to znów zadziorne i żywiołowe. Wszystkie biorące udział w widowisku postaci jak państwo młodzi, rodzice, swaci, dziewosłąb czy goście występują w oryginalnych ludowych strojach, nierzadko będących cennymi eksponatami sztuki i kultury ludowej.
Stroje łowickie ze zbiorów LZA Promni pochodzą z okolic Kocierzewa. W większości były kupowane od właścicieli i datują się z początku XX w. Strój łowicki sumuje to wszystko, co miało wpływ na kształtowanie stroju ludowego w ogóle. Wywłaszczenie i dobra sytuacja materialna wpływała na jego bogactwo, rewolucja przemysłowa zwiększała dostępność materiałów i kolory. Pasiak łowicki zmieniał swą kolorystykę zależnie od dostępnych barwników. W XIX wieku dominował kolor czerwony, później pomarańcz, który utrzymał się na męskich portkach, a następnie wraz z rozwojem sztucznych barwników pojawiły się zimne barwy. Hafty ewoluowały od drobnych, krzyżykowych do płaskich, cieniowanych z charakterystycznym motywem róży.

Super User

Feature

Hiszpania 2

 

Wakacje rozpoczęliśmy wyjazdem do Hiszpanii, gdzie przez sześć cudownych dni łączyliśmy wypoczynek z ciężką pracą.

W ciągu dnia, korzystając z pięknej pogody, relaksowaliśmy się na plaży, delektowaliśmy się lokalną kuchnią, a dla chwili ochłody spacerowaliśmy urokliwymi katalońskimi uliczkami, wcinając przy tym lody. Przede wszystkim jednak, braliśmy udział w festiwalu „Moonlight In Barcelona 2017”. Podczas wieczornych występów na scenie z Morzem Śródziemnym w tle prezentowaliśmy tańce z regionów Lublina oraz Łowicza, wywołując bardzo pozytywne reakcje widzów. Udział w Festiwalu pozwolił nam nie tylko pokazać polskie tańce ludowe, ale również obejrzeć pokazy innych zagranicznych zespołów, a także poznać wielu uczestników. Pobyt w regionie Katalonii nie mógł, oczywiście, obyć się bez całodniowego zwiedzania najsłynniejszych zabytków Barcelony, w tym świątyni Sagrada Familia, Parku Guell, Sanktuarium Santa Maria del Mar i wielu innych. Wspaniała atmosfera sprawiła, że wszyscy ociągaliśmy się przed powrotem do Polski.

Wyjazd ten zdecydowanie zapisze się w promnej pamięci jako doskonała okazja do zacieśniania zespołowych więzi, a radosne wspomnienia będą do nas powracać za każdym razem, gdy usłyszymy w radiu „Despacito”.

 

 

 

Super User

Additional info
  • Skill: Photoshop, Ilustration
  • Live demo: http://
  • Customer: Mary Doe

Pellentesque habitant morbi tristique senectus et netus et malesuada fames ac turpis egestas. Phasellus non rhoncus est. Nullam sit amet felis in nisi congue rhoncus a nec eros, Phasellus non rhoncus est.

Super User

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat. Duis aute irure dolor in reprehenderit in voluptate velit esse cillum dolore eu fugiat nulla pariatur. Excepteur sint occaecat cupidatat non proident, sunt in culpa qui officia deserunt mollit anim id est laboru.

Super User

Program obejmujący tańce i śpiewy Lubelszczyzny, mazurki, polki i walczyki.
Choreografia: Zofia Marcinek

 

Najbardziej znane tańce Lubelszczyzny to mach, cygan oraz walc. Spośród różnych odmian stroju lubelskiego najbardziej popularnym jest ten z okolic Krzczonowa. Tuż po I-szej wojnie światowej zaczął się on rozpowszechniać poza pierwotnymi granicami swojego zasięgu na tyle, że od tamtej pory można go uznać za reprezentacyjny strój regionu lubelskiego. Strój kobiecy jest bogato zdobiony naszywanymi wielokolorowymi wstążkami i aksamitnymi tasiemkami i koronkami. Typowym elementem jest dodatkowa, krótka spódniczka-fartuszek, namarszczona i ozdobiona w ten sam sposób co spódnica, lecz w innej barwie niż ona. Nakryciem głowy panny jest specyficzny pół-wianek, zakładany na tył głowy, zdobiony zwisającymi na plecy grubymi broszowanymi wstęgami. Niegdyś noszono pięć sznurów korali z dmuchanego szkła, każdy sznur w innym kolorze. W latach powojennych koraliki szklane zaczęto zastępować drewnianymi. Mężczyźni nosili słomiane kapelusze i wełniane czarne kaftany również lub - w okolicach bliższych miastom - czerwone. Na pocz. XX w. wprowadzono oryginalne zdobienia kaftanów i pasów. W materiale wycinano rzędy niewielkich, romboidalnych otworów, tzw. "okienek", pod które podkładano czerwone i zielone wstążki.

Super User

Feature

Nawet w samym środku lata nie odwiesiliśmy naszych ludowych strojów na bok. Już w dwa tygodnie po powrocie z Hiszpanii spakowaliśmy walizki i wyruszyliśmy w kolejną podróż. Tym razem celem były Złote Piaski i odbywający się tam festiwal „International Folklore Festival Varna”.

Po drodze udało nam się zatrzymać i spędzić dzień w węgierskim uzdrowisku Hajdúszoboszló, gdzie zbieraliśmy siły na intensywne sześć dni, które nas czekały.

Po dotarciu do Warny wzięliśmy udział w paradzie otwierającej Festiwal, zachęcając widzów do obejrzenia nadchodzących występów i prezentując fragmenty jednego z naszych układów. Dzięki codziennym koncertom mieliśmy sposobność pokazać się na kilku scenach w tańcach z trzech różnych regionów Polski, zobaczyć najpiękniejsze zakątki Warny i zintegrować się z innymi zespołami, m.in. z Kolumbii, Indii, Gruzji oraz Macedonii. Delegacja z naszego zespołu spotkała się ze starostą Warny, Ivanem Portnihem. Cenne chwile relaksu spędzaliśmy nad basenem i na plaży, poprawiając wciąż wakacyjną opaleniznę lub malując pieczątkę symbolizującą ten wyjazd na naszych, ręcznie zdobionych koszulkach zespołowych, na których powoli zaczynało już brakować nam przestrzeni. Ostatniego wieczora wzięliśmy udział w paradzie zamykającej Festiwal oraz odtańczyliśmy na scenie w warneńskim Leten Teatar wspólny taniec z przedstawicielami wszystkich zespołów oraz z mieszkańcami Warny, którzy z chęcią dołączali się do korowodu. Tuż przed odjazdem pożegnaliśmy się z zapoznanymi tancerzami z zagranicy na przygotowanym przez Festiwal Spotkaniu Narodów.

Ten jakże intensywny wyjazd zakończyliśmy zwiedzając, w drodze powrotnej, niezwykle urokliwe rumuńskie miasto, Oradeę.

Bułgaria 2

Super User

Additional info
  • Skill: Photoshop, Ilustration
  • Live demo: http://
  • Customer: Mary Doe

Pellentesque habitant morbi tristique senectus et netus et malesuada fames ac turpis egestas. Phasellus non rhoncus est. Nullam sit amet felis in nisi congue rhoncus a nec eros, Phasellus non rhoncus est.

Super User

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostru.

Super User

Program obejmujący tańce i pieśni Kurpsi Puszczy Zielonej (Puszczaków), w tym archaiczny korowód ze śpiewem zwany przytrampywaniem.
Choreografia: Andrzej Wołosz

 

Nazwa regionu położonego na północno- wschodnim Mazowszu wywodzi się od noszonych przez Kurpsi butów z lipowego łyka zwanych kurpsiami. Takie buty szybko się zużywały i na dłuższą wędrówkę, Kurpś zabierał nawet kilka par kurpsi. Niespotykanym nigdzie indziej nakryciem głowy panny jest „czółko”, wykonane z aksamitu i zdobione cekinami, koralikami kwiatami. Włosy panny zaplatały w dwa powiązane jedną wstążką warkocze. Mężczyźni nosili lejbiki, których kolor określał ich zajęcie: granatowy nosili bartnicy, czerwony – strzelcy.

Super User

Feature

Słowacja 2

Hej hej hop!

Po pełnym artystycznych wyzwań sezonie 2015/2016 nie spoczęliśmy na laurach! W dniach 3-9 lipca 2016 r. byliśmy uczestnikami festiwalu Akademicka Nitra na Słowacji. Festiwal bardzo dla nas ważny, bo przecież konkursowy! Nasi choreografowie Pani Agnieszka Nagnajewicz oraz Pan Andrzej Wołosz dołożyli wszelkich starań, abyśmy zaprezentowali się jak najlepiej i skutecznie mobilizowali nas do pracy.

Na deskach Teatru Andreja Bagara w Nitrze zaprezentowaliśmy suitę Lachów Sądeckich. Wysiłek nie poszedł na marne, gdyż zespół Promni został laureatem Festiwalu! Dodatkowo zdobyliśmy Złote Pasmo, tzn. otrzymaliśmy najwyższą punktację jurorską. Sukces cieszy tym bardziej, że konkurowaliśmy z najlepszymi zespołami z całej Europy, m.in. z grupą młodzieżową Narodowego Baletu Gruzji “Sukhishvili” (oficjalną gwiazdą festiwalu). Warto dodać, że Jury doceniło nie tylko nasze umiejętności taneczne, wokalne i aktorskie, ale także oryginalne stroje oraz muzykę, w pełni oddające charakter regionu. Dla takich chwil warto wylewać hektolitry potu na próbach.

Już nie możemy doczekać się kolejnych konkursów!

Skrót naszego występu podczas gali rozdania nagród możecie zobaczyć tutaj, a więcej zdjęć w naszej galerii.

 

Super User

Additional info
  • Skill: Photoshop, Ilustration
  • Live demo: http://

Pellentesque habitant morbi tristique senectus et netus et malesuada fames ac turpis egestas. Phasellus non rhoncus est. Nullam sit amet felis in nisi congue rhoncus a nec eros, Phasellus non rhoncus est.

Super User

Tańce Krakowiaków wschodnich - „Comber Babski”

Widowisko ukazuje zwyczaj ostatkowy z krakowskiego wpisany w regionalne śpiewy i tańce, w tym w charakterystycznego dla Małopolski krakowiaka.
Choreografia: Janina Kalicińska

Comber Babski to zwyczaj w ramach którego kobiety zamężne zbierały się we wtorek, przed środą popielcową, i ruszały na „łowy” ścigając mężczyzn. Młodzi chłopcy, którzy w mięsopust nie zdołali znaleźć sobie żony, byli zakuwani do olbrzymiej kłody drewna, którą ku uciesze gawiedzi musieli włóczyć za sobą. Starsi, stateczni i żonaci, byli otaczani, zaczepiani i zmuszani do szalonych pląsów. Aby się wykupić, musieli, obok niezliczonej ilości całusów, złożyć okup w brzęczącej monecie lub płacić za muzykę. Krakowiacy Wschodni  to grupa etnograficzna zamieszkująca obszar między Krakowem a Tarnowem. Reprezentacyjnym tańcem regionu krakowskiego jest krakowiak, taniec o żywym tempie w metrum 2/4 i synkopowanym rytmie. W okolicach Krakowa występuje wiele odmian stroju krakowskiego. Jednak najbardziej strój krakowski kojarzony jest czerwoną czapka-rogatywka z pawimi piórami i pasem z brzękadłami w stroju męskim.

 

 

 

Super User

Feature

Serdecznie zapraszamy na nabory studentów wszystkich warszawskich uczelni!

Odbędą się one na Starym Kampusie SGGW (ul. Nowoursynowska 166) w budynku nr 8, sala nr 11, w dniach:

02.10.2017 r. poniedziałek o 19:00,

03.10.2017 r. wtorek o 19:00,

05.10.2017 r. czwartek o 19:00,

oraz dodatkowy termin naborów!

19.10.2017 r. czwartek o 19:00.

Często zadawane pytania:

- Czy na nabory muszę mieć coś ze sobą? 

Tak! Zabierz wygodne buty i strój sportowy. 

- Jak w ogóle wyglądają takie nabory?!

Nabory składają się z dwóch części: śpiewu i tańca. Sprawdzane są głównie poczucie rytmu i słuch muzyczny.

- Kiedy i jak dowiem się o wynikach?

Wyniki będą ogłoszone na naszym profilu na FB po 5 października. Obserwuj nas, a na pewno nie przegapisz!

IMG 2449

 
Super User

Program obejmujący tańce i śpiewy Pogórzan Gorlickich, których folklor jest rzadko spotykany w zespołach ludowych spoza regionu jego występowania.
Choreografia: Alicja Haszczak

Gorlice to miasto położone w województwie małopolskim na północnej granicy Beskidu Niskiego. Na tym terenie istnieje kilka dawnych tańców, tańczonych krążeniem w miejscu, bardzo drygliwie. Tańce tego typu to na przykład strząska, kulawy, drąg, czy furtok. Wspaniałym elementem stroju męskiego jest cuwa, rodzaj płaszcza z kremowego sukna z dużym, bogato zdobionym, prostokątnym kołnierzem opadającym na plecy; zakładany na barki nie używając rękawów i zapinany z przodu rzemieniem ze sprzączką. Wełniana czapka zwana magierką była popularna na terenie całej Małopolski również wśród Krakowiaków.

Super User

 

Tańce mieszczan cieszyńskich - „Tam, gdzie stoi pierwszy moj”

Widowisko ukazujące  zwyczaj stawiania przystrojonego drzewka przez kawalera przed domem ukochanej.
Choreografia: Zofia Marcinek

Śląsk cieszyński to region skupiony wokół miasta Cieszyn i rzeki Olzy, stanowiący południowo-wschodnią część Śląska. Tańce tego regionu wyróżniają polonezy, mazurki, polki oraz tańce, podczas których śpiewano, a nazwa pochodziła od pierwszych słów piosenki lub od nazwy miejscowości, np. mazurka goleszowska lub jawornicki. Popularne wśród Ślązaków cieszyńskich na zabawach tanecznych były również  cieszyniok, krzyżyk, błogosławiony oraz, zapożyczone od Węgrów, czardasz i szot madziar. Strój cieszyński był ubiorem głównie noszonym przez mieszczan. W XIX, a nawet jeszcze na początku XX wieku, kobiety w na Śląsku Cieszyńskiem z dumą nosiły niezwykle strojny i wytworny strój zwany wałaskim. Odświętny ubiór był niezwykle szanowany, a jego cenniejsze elementy przechodziły w spadku z ojca na syna, z matki na córkę nawet przez kilka pokoleń. W stroju damskim oraz męskim widać silne oddziaływanie kultury austrowęgierskiej, oraz wpływy wołoskiej. Srebrna i złota biżuteria, będąca głównym elementem stroju, mówiła o zamożności i strojności ubioru.

Super User

Program ukazujący folklor taneczny i pieśni sitarzy biłgorajskich.
Choreografia: Ryszarda Todys-Płonka, Barbara Brandt-Weber

 

Strój biłgorajsko-tarnogrodzki ze śródleśnych obszarów dorzecza Tanwi, zachował do końca swą archaiczną postać zarówno w materiale, kroju jak i w zdobnictwie. Płócienne białe ubiory kobiece zdobione były charakterystycznym haftem o motywach spirali. Wolutowe kompozycje odnajdujemy na fartuszkach, płachtach narzucanych na głowę i ramiona zwanych nadkrywkami, otokach płóciennych czepków i koszulach. Z brązowego sukna szyto męskie sukmany ozdabiane prostym szamerunkiem w kolorze niebieskim. Dopełnienie stroju męskiego stanowiły: szeroki skórzany pas z wytłaczanym ornamentem, skórzana torba tzw. kalita, sukienna czapka “gamerka” obszyta niebieskim sznurkiem i przybrana na czterech rogach wełnianymi niebieskimi pomponami. Kultura ludowa tego regionu jest ściśle powiązana z sitarstwem – produkcją i sprzedażą sit. Dalekie i długotrwałe wyjazdy sitarzy wiązały się z ciekawą tradycją żegnania ich i witania po powrocie. Niektóre tańce z tego regionu to żydóweczka, suwiec, czy polka stukana.

Super User

Program ukazujący tańce Górali Śląskich w tym popisowe tańce mężczyzn żabioka i zajączka.
Choreografia: Zofia Marcinek

 

Beskid Śląski to region obejmujący pogranicze polsko-czesko-słowackie. Najbardziej popularnym tańcem Górali Śląskich jest owięziok. Nazwa samego tańca pochodzi od owięziej skóry, czyli skóry jagnięcej, z której wyrabiano kierpce noszone jedynie od święta oraz na zabawy taneczne. Inne tańce regionu to między innymi świniorz, rejna oraz kołomajki (ruski taniec przyswojony w czasie wojen napoleońskich). Folklor Beskidu Śląskiego nierozerwalnie wiąże się z dźwiękiem trombit, czyli długich na 2,5-4 m trąb owczarskich, które niegdyś służyły pasterzom do informowania się o tym, gdzie znajdują się stada owiec. Dla stroju góralek śląskich charakterystyczne są halka ciasnocha, krótka bluzeczka, czyli kabotek zdobiony haftem krzyżykowym oraz dwie zapaski: tylnia z plisowanego czarnego płótna i przednia z niebieskiego drukowanego w kwiaty materiału. Specyficznym dla tego stroju elementem są czerwone pończochy nogawiczki o długości 2 metrów, układane w harmonijkę. Kobiety zamężne noszą czepiec zdobiony koronką klockową. Ubiór męski był szyty z grubych wełnianych materiałów. Odświętne koszule zdobiono krzyżykowym haftem. Ubiorem wierzchnim była kamizelka określana bruclikiem. Noszono portki  zwane gaciami. Zarówno kobiety jak i mężczyźni na stopy zakładali skarpety, czyli kopyce oraz skórzane kyrpce.

Super User

gdfgfgdgfdgfdgfdgfdgg gfgfgf fgfgf gfg f fgfgfgf

Super User

Widowisko pokazujące zwyczaj chodzenia z dziadami w okresie noworocznym.
Choreografia: Zofia Marcinek

Górale Żywieccy zamieszkują obszar górski należący do Beskidów Zachodnich i Kotliny Żywieckiej. Głównymi tańcami są hajduk, w którym góral popisuje się swoją siłą i sprawnością, a dziewczyna tańczy skromnie z boku, oraz obyrtka i siustany. Charakterystyczna dla męskiego stroju jest gunia, rodzaj krótkiego płaszcza zrobionego z brązowej wełny, popularnego również w innych regionach górskich, oraz pas, którego wielkość i zdobność świadczyła o zamożności górala. Do oryginalnych, a wciąż żywych zwyczajów Żywiecczyzny należą widowiskowe korowody przebierańców zwanych także „Dziadami”. W ostatni dzień starego i w pierwszy dzień nowego roku wyruszają przez wieś barwnym i hałaśliwym korowodem takich postaci jak "Debły", „Kominiorze”, „Blachorze", „Cyganka i Cygan”, „Żydy”, „Snurkorze”, „Śmierć”, „Młoda Pani”, „Niedźwiedzie”, „Konie”. Po "Pachołki" i składają gospodarzom życzenia noworoczne.

LZA PROMNI

to grupa studentów zafascynowanych tańcem i folklorem polskim. Powstał przy Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie w 1972 roku z inicjatywy studentów oraz Zofii Solarzowej, której imię nosi po dziś dzień.

Grupy artystyczne

Nasz Mecenas

sggw logo